Wednesday, December 13, 2017
Text Size

Εγγλέζικο και Bolognese, με στόχο το σαργό...

User Rating:  / 2
PoorBest 

ebs001

Κείμενο - φωτογραφίες: Γιάννης Γιατράκος - Δημήτρης Αντύπας

Εγγλέζικο και Bolognese, με στόχο το σαργό...

Ο σαργός αποτελεί το κορυφαίο θήραμα στις τεχνικές που συμπεριλαμβάνουν τη χρήση φελλού, ακριβώς όπως η τσιπούρα στο casting και το λαβράκι στο spinning. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αναλύουμε τα υπέρ και τα κατά των τεχνικών του εγγλέζικου και του Bolognese με μέτρο σύγκρισης ψαρευτικές εξορμήσεις για σαργούς σε διαφορετικά μέρη και βάθη.

Στόχος και απώτερος σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι το συγκριτικό τεστ για το πια είναι η εν κατακλείδι καλύτερη τεχνική, αλλά για το που και πως μπορούμε να εφαρμόσουμε την καθεμία από αυτές ή ακόμα και να τις συνδυάσουμε για να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Με το παραπάνω σκεπτικό, διαλέγουμε βραχώδεις τοποθεσίες με διαφορετικά βάθη και μορφολογία βυθού για να πραγματοποιήσουμε ανεξάρτητες ψαρευτικές εξορμήσεις ακόμα και σε δύσκολες για σαργούς εποχές, όπως τώρα που τα ψάρια είναι αυγομένα και δύσκολα τσιμπάνε στα εργαλεία μας. Οι τοποθεσίες είναι πάρα πολλές, θα περιοριστούμε όμως σε τέσσερα διαφορετικά σενάρια, που αφορούν τη θεματολογία του άρθρου...

  • Ο πρώτος τόπος μπορεί να είναι αρκετά βαθύς, περίπου τρεις οργιές στα πρώτα μέτρα από τα βράχια και μετά ν’ αρχίζει μια αποχή που να οδηγεί σε βυθό βάθους ακόμα και 25 ή παραπάνω μέτρων.
  • Ο δεύτερος τόπος μπορεί να είναι μια ρηχή ξέρα γεμάτη χαράκια, με βάθος έως δύο οργιές που δημιουργεί ένα μεγάλο και ομοιόμορφο πεδίο μάχης σε μεγάλη απόσταση από τα βράχια.
  • Ο τρίτος τόπος μπορεί να είναι από τα πρώτα μέτρα βαθύς, στα 10 με 14 περίπου μέτρα.
  • Ο τέταρτος και τελευταίος τόπος, μπορεί να έχει ενιαίο βάθος έως τρεις οργιές περίπου και η σύσταση του βυθού να περιλαμβάνει βραχώδεις συστάδες με αραιά φύκια σε διάφορα σημεία του.
ebs002
Πάγια - εποχιακή "σαργό-τακτική"

Η αναγκαστική προσαρμογή των ψαρεμάτων μας στους απαιτητικούς μήνες Απριλίου – Μαΐου μας οδηγεί να πραγματοποιήσουμε τις εξορμήσεις μας από τις πρώτες μεσημεριανές ώρες μέχρι λίγες ώρες μετά τη δύση του ηλίου, γνωρίζοντας ότι τα νερά δεν έχουν ανεβάσει αρκετά τη θερμοκρασία τους. Έτσι θεωρούμε ότι θα έχουμε περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας με το φως της ημέρας παρά όταν πέσει το σκοτάδι, αντίθετα δηλαδή με τα καλοκαιρινά και πρώτα χειμωνιάτικα ψαρέματα σαργών.
Γνωρίζοντας επίσης ότι οι σαργοί αυτή την εποχή είναι αυγομένοι, θεωρούμε ότι έτσι κι αλλιώς θα είναι πολύ επιφυλακτικοί στον τρόπο που τρώνε. Έτσι αποκλείουμε τη χρήση αλεύρων για μαλάγρα, ώστε να αποφύγουμε τυχόν αντίθετα αποτελέσματα, αντίθετα, για μια ακόμη φορά με την τακτική που ακολουθούμε κατά τους πρώτους χειμωνιάτικους μήνες. Σαν πάγια τακτική, ακολουθούμε μερικά κοινά συμπεράσματα που έχουν αποκτηθεί από τα έως τώρα ψαρέματα μας για σαργούς. Στο πρώτο πράγμα που συμφωνούμε είναι ότι επειδή στο σαργό αρέσει το ρεύμα, το σουέλ και η αφρουδιά, θα πραγματοποιούσαμε τις ψαρευτικές μας εξορμήσεις σε αυτές τις συνθήκες. Τα παραπάνω μας οδηγούν στη χρήση μακριών παράμαλλων, μίας οργιάς τουλάχιστον και όσο το δυνατόν μεγαλύτερων απλωμάτων των βαριδιών της αρματωσιάς με ιδανικό ερμάτισμα έως +2 γραμμάρια, για να εναρμονίζεται η κίνηση του δολώματος μας με τη κίνηση των ρευμάτων και σε αρκετές περιπτώσεις "εγγλέζικο" στήσιμο της αρματωσιάς μας ακόμα και σε καλάμι bolognese.

ebs003
Ενδείξεις στο φελλό

Οι σαργοί τσιμπάνε τουλάχιστον με δύο βασικούς τρόπους, ανάλογα με το βάθος που τους ψαρεύουμε. Παρόλο που ζουν σε θαλάμια, έχουν τη τάση να ανεβαίνουν αρκετά ψηλότερα για να φάνε, γεγονός που ευνοεί τη χρήση bigattini ως δόλωμα και ως μαλάγρα στις τεχνικές του εγγλέζικου και του bolognese.

α) Ο πρώτος τρόπος τσιμπήματος που παρατηρούμε, ειδικά όταν ψαρεύουμε αρκετά ψηλότερα από το βυθό αλλά στο ιδανικό βάθος όπου θέλουν οι σαργοί, είναι η γρήγορη αρπαγή του δολώματος μας και η γρήγορη κάθοδος του ψαριού προς το βυθό με αποτέλεσμα την απότομη εξαφάνιση του φελλού μας, την άμεση παραβολή του καλαμιού μας και την "ακουστική" πανδαισία των φρένων του μηχανισμού μας. Το ψάρι είναι κατά 99% καρφωμένο από το πλαϊνό μέρος των χειλιών του, ανίκανο μεν να μας κόψει το παράμαλλο μας με τα δόντια του, αλλά αρκετά ικανό να μας κόψει το παράμαλλο σε κάποιο βράχο εάν δεν το σταματήσουμε εγκαίρως από τη φόρα που έχει αποκτήσει.

β) Ο δεύτερος τρόπος είναι αρκετά "πονηρός" κρίνοντας από τις ελάχιστες μετατοπίσεις στη πλεύση του φελλού μας και συμβαίνει κυρίως όταν ψαρεύουμε ελάχιστα πάνω από το βυθό ή αρκετά ψηλότερα από το βάθος στο οποίο θα ήθελαν οι σαργοί. Οι ενδείξεις είναι ελάχιστα "πατήματα" του φελλού μας για λίγα δευτερόλεπτα ή μικρές "πλαϊνές" μετατοπίσεις που μας δείχνουν την παρουσία ψαριού στο δολωμένο μας αγκίστρι αλλά συνάμα μεγάλη επιφυλακτικότητα από μέρους του. Εάν δεν καρφώσουμε εγκαίρως τη σωστή στιγμή, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να καταπιεί το μικρό αγκίστρι και να μας κόψει το παράμαλλο με τα δόντια κατά τη διαδικασία του καρφώματος ή κατά τη διάρκεια της μάχης. Το πώς "διαβάζουμε" σωστά τα τσιμπήματα των επιφυλακτικών σαργών είναι θέμα εμπειρίας που αποκτιέται έπειτα από αρκετές εξορμήσεις για σαργούς αλλά και πειραματισμό σε σχέση με το βάθος που τους ψαρεύουμε.
Από προσωπικές εκτιμήσεις, πατήματα και πλάγιο - μετατοπίσεις που διαρκούν για πάνω από δύο τρία δευτερόλεπτα, ισοδυναμούν με κάρφωμα.
 
 
 

...η μεγάλη παραβολή του bolognese καλαμιού, σε συνδυασμό με τη χρήση οριακά ερματισμένων φελλών και της αντεπιστροφής του μηχανισμού, εγγυώνται μεγάλα και πονηρά θηράματα, να αναπαύονται παραδομένα στο δίχτυ της μεγάλης απόχης…

"Rock fishing" με καιρό
Με τα παραπάνω στο μυαλό μας, ξεκινάμε αυτή την εποχή τις εξορμήσεις στα βράχια όταν κρίνουμε ότι οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στο ιδανικό. Τα βραχώδη μέρη, είναι οι κατεξοχήν τόποι προτίμησης των σαργών και το περπάτημα πάνω στα βράχια είναι κάτι που πρέπει να συνηθίσουμε. Αν το rock fishing σημαίνει ψάρεμα από βράχια, τότε αυτό το είδος ψαρέματος έχει περάσει στο πετσί όλων των ψαράδων της εγγλέζικης τεχνικής. Ένα καλάμι και μία απόχη στο χέρι με τον εξοπλισμό μας να περιορίζεται στο ελάχιστο για να μειώσουμε το περιττό βάρος και η περιπέτεια στα βράχια αρχίζει. Όταν επικρατούν ισχυροί νότιο - δυτικοί άνεμοι ενισχύουν τη ρεστία και το φούσκωμα των νερών δημιουργεί μια ικανοποιητική αφρουδιά χωρίς την παρουσία κυμάτων, μιας και διαλέγουμε να αντιμετωπίσουμε τους ανέμους από πίσω και ίσως λίγο πλάι μας, προτιμώντας τα ρηχότερα νερά.
Στους ελαφρούς βόρειους και βόρειο - ανατολικούς άνεμους έως 3 - 4 μποφόρ, επιλέγουμε να ψαρέψουμε κατάφατσα και ίσως λίγο στο πλάι σε πιο βαθιά νερά για να ευνοηθούμε από τους αφρούς που δημιουργούνται από το αντιμάμαλο. Σαφέστατα μπορούμε να ψαρέψουμε και με παραπάνω αέρα, αλλά χρειαζόμαστε πιο βαρύ και ισχυρό εξοπλισμό κάτι που θα καλύψουμε σε επόμενο άρθρο.

ebs004
ebs005
ebs006
ebs007
Σενάριο 1ο: Στα όρια της αποχής
Εάν πετύχουμε σημείο όπου στο βάθος από 3 οργιές αρχίζει μια αποχή για το "χαίρε βάθος αμέτρητον" σε συνδυασμό με ένα ελαφρύ βοριαδάκι κόντρα, τότε βρήκαμε και τον ιδανικό τόπο για το ψάρεμα των σαργών. Ιδανικός εξοπλισμός είναι το εξάμετρο καλάμι bolognese με σταθερή αρματωσιά εγγλέζικου στησίματος μήκους 5,50 μέτρων η οποία ψαρεύει άνετα στα όρια της αποχής. Το "πάντρεμα" των δύο τεχνικών κρίνεται αναπόφευκτο όταν το βάθος είναι αρκετά μεγαλύτερο από το μακρύτερο εγγλέζικο καλάμι της αγοράς που είναι 4,80 μέτρα και απαιτεί συρόμενο στήσιμο. Σαφέστατα μπορούμε να ψαρέψουμε και με συρόμενη αρματωσιά, όμως η εμπειρία μας από τέτοια μέρη, μας υποδεικνύει ότι το σταθερό σύστημα έχει περισσότερα πλεονεκτήματα όσον αφορά την ένδειξη τσιμπήματος αλλά και την αμεσότητα του καρφώματος.
Διαλέγουμε ένα φελλό waggler, straight ή bodied με ερμάτισμα +1 ή +2 γραμμάρια, σύμφωνα πάντα με τις επιταγές της έντασης του ανέμου και ερματίζουμε με bulk κάτω από το φελλό μας, ένα dropper βαριδάκι των 0,10 γραμμαρίων ακριβώς πάνω από τη θηλιά του loop μας και προσθέτουμε ένα παράμαλλο fluorocarbon μήκους έως και δύο μέτρων (σχήμα 1 ). Ανάλογα με την κατεύθυνση του αέρα και των ρευμάτων, ρίχνουμε την αρματωσιά μας λίγο πριν ή λίγο μετά τα όρια της αποχής και αφήνουμε το κύμα και το ρεύμα να μας παρασύρει σιγά - σιγά πάνω στη γόνιμη ζώνη. Ρίχνουμε μία σφεντονιά bigattini πάνω στο φελλό μας, αμέσως μετά αφότου πέσει η αρματωσιά μας στο νερό. Το γεγονός ότι ψαρεύουμε σχετικά βαθιά και αρκετά κοντά, αναδεικνύει την προοδευτική δράση ενός καλαμιού bolognese κατά τη διάρκεια της μάχης μ’ έναν καλό σαργό, καθώς τον σταματά και τον κουράζει γρηγορότερα τη στιγμή που τραβάει για τα πιο βαθιά νερά της αποχής.

ebs008
Σενάριο 2ο: Σε ρηχή ξέρα

Ρηχές ξέρες, με βάθος έως δύο οργιές που φτάνουν σε μεγάλη απόσταση από τα βράχια, υπάρχουν πολλές στα ελληνικά νερά και θα προσπαθήσουμε να τις ψαρέψουμε κατά προτίμηση με δυνατούς νότιους ανέμους που θα τους έχουμε στη πλάτη και έχουν την ιδιότητα να ρυτιδιάζουν και να φουσκώνουν τα νερά. Το μικρό βάθος αλλά και ο δυνατός άνεμος επιβάλλουν τη χρήση εγγλέζικου καλαμιού μήκους από 3,90 έως 4,50 μέτρα, ανάλογα με το τι μας βολεύει στο χέρι. Διαλέγουμε ένα φελλό τύπου straight waggler με ικανότητα ερματίσματος έως +1 γραμμάρια και τοποθετούμε το bulk των βαριδιών στο φελλό με τη μορφή backshot και ένα dropper βαριδάκι των 0,10 γραμμαρίων πάνω από τη θηλιά του loop. Για παράμαλλο χρησιμοποιούμε fluorocarbon μήκους μιας οργιάς (σχήμα 2). Ρίχνουμε μερικές σφεντονιές bigattini, παρατηρούμε πόσο μακριά φτάνουν και ανάλογα την απόσταση πραγματοποιούμε τη βολή μας. Κατά τη διάρκεια της μάχης με τους σαργούς της ξέρας, παρουσιάζεται η ανάγκη ενός εγγλέζικου καλαμιού με γρήγορη ή έστω ημιπαραβολική δράση, καθώς την περισσότερη ώρα δουλεύουμε το ψάρι μακριά και υπό γωνία άνω των 45 μοιρών για να το οδηγήσουμε με ασφάλεια στον αφρό, μακριά από τα επικίνδυνα χαράκια.

ebs009
Σενάριο 3ο: Στα βαθιά

Εκτός από αρκετά λιμάνια, πολλά είναι και τα βραχώδη σημεία με τα κοφτά βαθιά νερά ιδίως στα νερά του Κορινθιακού κόλπου αλλά και στα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου. Πρόκειται για μέρη ιδανικά ώστε να τα ψαρέψουμε με κόντρα βοριά κάτω από τη μύτη ενός καλαμιού bolognese μήκους 6 ή ακόμα και 7 μέτρων. Διαλέγουμε ένα συρόμενο bolognese φελλό αρκετά στρογγυλεμένο στη κορυφή του για να αντέχει στον κυματισμό και στην κόντρα που του υποβάλλουμε με τη μύτη του καλαμιού μας. Ο ερματισμός γίνεται μ’ ένα συνδυασμό από bulk και droppers, όπου το bulk αποτελείται από τα δύο τρίτα του συνολικού βάρους ερματίσματος τοποθετημένα κάτω από το φελλό ενώ το υπόλοιπο ένα τρίτο του βάρους τοποθετείται με βαριδάκια droppers 70 εκατοστά κάτω από το bulk to πρώτο και με 20 εκατοστά μάξιμουμ απόσταση μεταξύ τους. Το fluorocarbon παράμαλλο μας, μπορεί να περιοριστεί στο 1,5 μέτρο μήκος (σχήμα 3). Η κατευθείαν κάθετη μάχη με κάποιο δυνατό ψάρι, κάνει απαραίτητη τη χρήση bolognese καλαμιού ενώ στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πιο ασφαλές να χρησιμοποιήσουμε μαλάγρα με μορφή αλεύρων όλες τις εποχές.

ebs010
Σενάριο 4ο: Ενιαίο βάθος

Σε πολλές βραχώδεις περιοχές εξωτερικά, η σύσταση του βυθού είναι παρόμοια και στο εσωτερικό του και η μονοτονία αυτή σπάει από διάσπαρτες συστάδες φυκιών που βρίσκονται σε διάφορα σημεία του. Οι φυκιάδες της περιοχής, εκτός της τροφής που προσφέρουν στα ψάρια, έχουν την ιδιότητα να αποτελούν και ένα προσωρινό μα και ασφαλές ταυτόχρονα καταφύγιο για κάθε περίσταση.
Αν ο βυθός στην ευρύτερη περιοχή έχει βάθος περίπου τρεις με τέσσερις οργιές, χωρίς απότομες διαφορές, δίνοντας μας μια αίσθηση ομοιογένειας, τότε το μόνο που μένει είναι να ανακαλύψουμε το ιδανικό σημείο στο οποίο θα λάβει μέρος το ψάρεμα μας. Οι ιδανικές συνθήκες για να το ψαρέψουμε, θα είναι φυσικά με τον αέρα στην πλάτη και το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να διαπιστώσουμε είναι το πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν τα μικρά σκουληκάκια με τη βοήθεια της σφεντόνας μας. Κατόπιν, θα ρίξουμε την αρματωσιά μας στο σημείο που υπολογίσαμε και θα φροντίσουμε έτσι ώστε τα bigattini που ρίχνουμε για μαλάγρα, να πέφτουν λίγο μετά από το φελλό μας. Σε τέτοιους βυθούς, τα ψάρια συνήθως παραμένουν σε κάποια απόσταση από το σημείο που βρισκόμαστε και θα πρέπει με τη βοήθεια του μαλαγρώματος να τα φέρουμε σταδιακά όλο και πιο κοντά έτσι ώστε να μπορούμε να τα ψαρέψουμε. Με βάση τον αέρα που φυσάει προς τα ανοιχτά, το πιθανότερο είναι το ρεύμα να είναι προς τα έξω, ίσως και λίγο πλάγια.
Γι’ αυτό μαλαγρώνουμε μετά το φελλό μας για να μπορεί η μαλάγρα μας να δράσει στο ίδιο σημείο στο οποίο βρίσκεται το αγκίστρι μας. Ιδανικό καλάμι στη συγκεκριμένη περίπτωση, θεωρούμε ένα εγγλέζικου τύπου μέχρι 4,80 μέτρα και φυσικά σταθερό στήσιμο αρματωσιάς με ιδανικό μήκος παράμαλλου τουλάχιστον δυο μέτρων, όπως στην πρώτη περίπτωση. Εδώ, δεν μας απασχολεί ιδιαίτερα η χρήση ενός "γρήγορου" εγγλέζικου καλαμιού, καθώς δεν υπάρχουν πιθανά κοψίματα από μυτερά βράχια και υπάρχει μεγάλη άνεση χώρου για να "δουλευτούν" τα ψάρια με άνεση. Για τους πιο τολμηρούς και έμπειρους, η χρήση bolognese καλαμιού με ιδανικό μήκος τα 5 ή και 6 μέτρα με εγγλέζικο στήσιμο αρματωσιάς, φυσικά σταθερής όπως παραπάνω (σχήμα 4), αποτελεί πραγματικό ατού στα χέρια κάποιου ο οποίος δεν πτοείται απ’ τον αέρα που φυσάει από την πλάτη και του κατεβάζει το καλάμι στις κρίσιμες στιγμές της πάλης μ’ ένα μεγάλο σαργό. Η μεγάλη παραβολή του καλαμιού, σε συνδυασμό με τη χρήση οριακά ερματισμένων φελλών και της αντεπιστροφής του μηχανισμού, εγγυώνται μεγάλα και πονηρά θηράματα να αναπαύονται παραδομένα στο δίχτυ της μεγάλης απόχης.
Μπορούμε επίσης, να χρησιμοποιήσουμε και σταθερό φελλό bolognese και να ερματίσουμε όπως και στο εγγλέζικο στήσιμο ή ακόμα καλύτερα, να περάσουμε μια τορπίλη βάρους περίπου στο σύνολο του ερματίσματος του φελλού, πάνω στο πλαστικό ή μεταλλικό σωληνάκι που βρίσκεται κάτω από το φελλό και να το σταθεροποιήσουμε με μερικά σωληνάκια σιλικόνης. Τα υπόλοιπα, ισχύουν όπως παραπάνω (σχήμα 5). Η χρήση απόχης με μήκος τουλάχιστον τέσσερα μέτρα, θεωρείται απαραίτητη ενώ το τελευταίο σημείο που θα πρέπει να δώσουμε προσοχή, αφορά τα βράχια στα οποία στεκόμαστε: όσο πιο πίσω μπορούμε έτσι ώστε να μην τρομάζουμε τα ψάρια με τις κινήσεις μας.

ebs011
Συμπεράσματα – σημεία "κλειδιά"

Τα κυρίως συμπεράσματα που βγαίνουν από τα παραπάνω, αν τα περιορίσουμε σε σημεία κλειδιά, μπορούν να διατυπωθούν ως εξής:
Σταθερή vs. συρόμενης αρματωσιάς: Μέχρι εκεί που μας επιτρέπει το βάθος του βυθού, επιδιώκουμε να ψαρέψουμε με σταθερή αρματωσιά εκμεταλλευόμενοι τα μεγαλύτερα μήκη των bolognese καλαμιών λόγω των ιδιότροπων τσιμπημάτων των επιφυλακτικών σαργών. Για μια ακόμα φορά, σταθερή αρματωσιά ισούται με καλύτερη ένδειξη τσιμπήματος και αμεσότητα στο κάρφωμα. Χρησιμοποιούμε συρόμενη αρματωσιά μόνο όταν το επιβάλλει το μεγάλο βάθος του βυθού.
Επιλογή καλαμιού ανάλογα με τη γωνία μάχης: Όσο μεγαλώνει το βάθος του βυθού τόσο πιο κοντά ψαρεύουμε και τόσο πιο κάθετα είμαστε αναγκασμένοι να πραγματοποιούμε τις μάχες μας. Αντίθετα, όσο πιο ρηχά είναι τα νερά, τόσο πιο μακριά χρειάζεται να ψαρεύουμε και τόσο πιο οριζόντια με το σώμα μας είμαστε αναγκασμένοι να κρατάμε το καλάμι κατά τη διάρκεια της μάχης.
Προσαρμογή και πειραματισμός: Όπως σε όλες τις τεχνικές ψαρέματος, αλλά και σε όλα τα είδη ψαριών, είμαστε υποχρεωμένοι να προσαρμόσουμε την τακτική μας σύμφωνα με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν και τις εποχιακές ιδιοτροπίες. Ο πειραματισμός είναι απαραίτητος, βρίσκοντας το ιδανικό βάθος ψαρέματος ανάλογα με τους τόπους που επιλέγουμε να ψαρέψουμε.

skitsa_egbs
Αγκίστρια

Μεγάλη είναι η γκάμα των αγκιστριών που μπορούμε να βρούμε στην ελληνική αγορά, με πολλές προδιαγραφές και υλικά κατασκευής. Συρμάτινα, carbon ακόμα και Teflon coated είναι ικανά να καλύψουν όλες τις ψαρευτικές μας ανάγκες. Για τους σαργούς προτιμάμε αγκίστρια από 16 νούμερο έως 10, ανάλογα με το είδος και την ποσότητα του δολώματος που χρησιμοποιούμε, ενώ όταν χρησιμοποιούμε χοντρά εργαλεία με καιρό μπορούμε να φτάσουμε και σε νούμερα από 6 έως 2, ανάλογα φυσικά και το δόλωμα που χρησιμοποιούμε. Τα είδη των αγκιστριών που προτείνονται είναι τα κοντόλαιμα, ίσια ή ελάχιστα στραβά, με μικρό αρπάδι (micro barb) και σχετικά μεγάλο άνοιγμα (wide gap).

Παράμαλλα
Απαραίτητα fluorocarbon, όσο το δυνατόν πιο μαλακά και με αντοχή στα γδαρσίματα (abrasion resistance) είναι τα ιδανικά χαρακτηριστικά των παράμαλλων που χρειαζόμαστε. Επιλέγουμε νούμερα από 0,12 mm έως 0,18 mm ανάλογα με το βυθό και τη σκληρότητα των καλαμιών μας, ενώ στη περίπτωση που κάνουμε βαρύ bolognese μπορούμε να φτάσουμε και τα 0,25 mm.

Δολώματα
Στις παραπάνω τεχνικές, όπου το θήραμα που αναζητούμε είναι ο σαργός, μπορούμε να ψαρέψουμε με διάφορα δολώματα. Επιγραμματικά, αναφέρουμε σαν κύριο δόλωμα και μαλάγρα το bigattini, το φαραώ σε κομμάτια ανάλογου μεγέθους με τ' αγκίστρια που χρησιμοποιούμε, τα σκουλήκια όπως ο ακροβάτης, το μαύρο κ.ά., και φυσικά τα ψαροδόλια, τη σάρκα γαρίδας σε κομμάτια ή ολόκληρη. Σταθερή αξία στις τεχνικές του εγγλέζικου και του bolognese έχουν τα ζυμάρια σε διάφορες γεύσεις, κατασκευασμένα φυσικά από εμάς τους ίδιους, αποκλείοντας ταυτόχρονα τη χρήση ψαροτροφής σαν δόλωμα αλλά και σαν μαλάγρα. Στους τόπους που ψαρεύουμε, θα πρέπει να δείχνουμε τον απαιτούμενο σεβασμό και να μην τους καταστρέφουμε κάνοντας κακή διαχείριση είτε με την χρήση ψαροτροφής, η οποία μακροπρόθεσμα προκαλεί ζημιά, είτε κρατώντας τα μικρά ψάρια ή αυτά που δεν έχουν προλάβει ακόμα να αναπαραχθούν.
Το παραπάνω άρθρο, έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό "Ψαρεύω"

Category: Άρθρα Εγγλέζικης Τεχνικής

customrods logo

 Copyright © 2012 Custom Rods. All Rights Reserved. Designed by CustomRods.